behtarin raah
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
صرفه جویی کردن مزایای زیادی دارد که باعث می شود خود، دیگران و ... را از این مزایا بهرهمند سازیم. به نظر من دلیل رعایت نکردن صرفه جویی، خودخواهی یا تنبلی است با این حال گاهی برای خودمان نیز مفید است پس بهتر است با رعایت آن به رشد جامعه و خود کمک کنیم و از مزایای مادی و معنوی آن بهرمند شویم. فرقی نمی کند در چه زمینه ای باشد، مصرف سوخت، انرژی، خوراک، زمان و ...
اگر ما این صفت را در خود پرورش دهیم، هم شکر نعمت های خدا را به جا آورده ایم، هم در جواب خوبی دیگران وقتی قدردان باشیم مردمداری کرده ایم و باعث می شود دیگران از ما به خوبی یاد کنند. همچنین این کار باعث رضایتمندی و خشنودی و آرامش ما می گردد.
تنبلی نباید اصلا برای ما معنی داشته باشد، در هر لحظه از زندگی باید آماده برای انجام هر کاری باشیم. چون اینطور است که ما پیشرفت می کنیم و به یک انسان موفق تبدیل می شویم. بعضی وقت ها کسی از روی تنبلی و بی حوصلگی کاری را انجام نمی دهد و گاهی به خاطر خستگی. بهتر است این دو را با هم اشتباه نگیریم، بی حوصلگی معمولاً بهانه ای است برای توجیه کردن ولی استراحت یک لازمه و نیاز است. یک جمله زیبا هم از امام علی (ع) برای غلبه بر تنبلی و ترس؛ هرگاه از كاری ترسیدی، خود را بـه كام آن بینداز، زیرا ترس شدید از آن كار، دشوارتر و زیانبارتر از اقدام به آن كار است.
احتیاط شرط عقل است، ما باید همیشه عاقلانه و محتاطانه تصمیم بگیریم و عمل کنیم. برای این کار کافیست عواقب کاری که می خواهیم انجام دهیم را در نظر بگیریم یا مشورت کنیم.
برچسب: احتیاط, نویسنده: هستی نیکفر تاريخ: شنبه 28 مرداد 1396 ساعت: 2:27
متأسفانه اکثر آدم ها ظاهر هر چه را که می بینند زود باور می کنند و بر اساس ظاهری که دیده اند قضاوت می کنند در حالی که آدم های ریاکار و خودنما کم نیستند. بهتر است که ظاهر و باطن خودمان را یکی کنیم و به باطن بینی بیشتر اهمیت دهیم تا ظاهر بینی.
هر کسی مسئول زندگی خودش است و ما نباید دیگران را به خاطر مسائلی که در زندگیمان پیش می آید سرزنش کنیم. همچنین نباید از کسی توقع داشته باشیم چون توقع باعث می شود در انتظار کمک دیگران بنشینیم و از تلاش دست بکشیم و اگر به هر دلیلی به انتظارمان پاسخ داده نشود باعث اختلاف و دلسردیمان خواهد شد و از همه مهمتر هیچکس نمی تواند مثل خودمان به ما کمک کند.
ممکن است نفس ما هوس چیزی را کند یا دوست داشته باشد فلان کاری را انجام دهد، در حالی که می دانیم اگر چنین کاری کنیم نتایج خوبی در بر نخواهد داشت. بنابراین باید نفس خود را کنترل کنیم و جلوی این هوس ها بگیریم. انسانی که نتواند نفس خود را کنترل کند مثل ماهی ای است که جریان آب مسیر او را مشخص می کند.
گناهان، چیزهای منفی و چیزهایی که افراط در آن باعث مرض است ممکن است لذتبخش باشند و هرچقدر که ما به اینها نزدیکتر میشویم و بیشتر انجام میدهیم شاید لذتبخشتر هم بشوند ولی در حقیقت با انجام این کارها در باتلاق هایی همچون فساد، اعتیاد، خودخواهی، بی اعتمادی و ... فرو خواهیم رفت که هرچه بیشتر در این باتلاق ها فرو رویم بیرون آمدنش سخت تر است. به همین دلیل بهتر است که از همان اول جلوی این هنجارهای مخرب را گرفت و حتی فکرشان را هم نکنیم.